Pensjonaty

Zacisze u Gilów

Żarki Letnisko

Ośrodek Korona

Lanckorona

B&B Kolory

Kraków

zobacz więcej dodaj obiekt

Newsletter

Chcesz otrzymywać najnowsze informacje z regionu, nowo dodanych obiektach turystycznych? Zostań subskrybentem naszego newslettera!

(*) - pole obowiązkowe

Statystyka

  • Wszytkich: 15061318
  • W tym roku: 625713
  • W tym miesiącu: 35300
  • Dziś: 1446
  • Online: 69

Poezja barokowa w europejskiej historii

Okres baroku trwał w Europie od końca dziewiętnastego wieku do połowy osiemnastego stulecia. Badacze przypuszczają, że jego nazwa wiąże się prawdopodobnie z językiem portugalskim. Oznacza w nim perłę posiadającą nieregularny kształt. Barok w swoich założeniach w kontekście form artystycznych i artystycznych przekazów w znaczący sposób odbiegał od założeń, które panowały w okresie renesansowym. Przestała się liczyć szczególna dbałość o harmonię w sztuce, zrezygnowano z poszukiwań szczęścia w codziennym życiu. Barok wprowadził traktowanie życia doczesnego wyłączanie jak okres oczekiwania, który był przystankiem przed wiecznym bytem. Pod względem tematyki, którą poruszała poezja barokowa, dominowały motywy związane z religią chrześcijańską i metafizyką. Głównym zamiarem twórców doprowadzenie swoich odbiorców do pewnego rodzaju uczucia szoku, cechującego się olśnieniem i oszołomieniem. U artystów liczyło się osiągnięcie kolejnych poziomów kunsztu artystycznego. Podobna metoda objawiała się w sztukach plastycznych.

Poezja barokowa Morsztyna

Historycy i badacze baroku uznają J.A. Morsztyna za najwybitniejszego przedstawiciela nurtu dworskiego w polskiej poezji barokowej. Pisał w głównej mierze wiersze poruszające tematykę miłosną i towarzyską. Polska poezja barokowa zawdzięcza Morsztynowi sonet z tytułem "Do trupa". Powstał na zasadzie idei, która ukazywała podobieństwa i różnice między martwym ciałem a żywym, silnie zakochanym mężczyzną. W dwóch pierwszych strofach autor podaje analogie - z jednej strony trup, który został przebity "strzałą miłości", natomiast z drugiej zakochany mężczyzna został trafiony "strzałą śmierci". Martwe ciała o "związanych rękach" przeciwstawiono zakochanej osobie, która również nie jest w pełni wolna. Obaj postacie znajdują się w ciemności. Pierwsza z nich, ponieważ nie posiada już nadziei na spełnioną miłość, a druga otoczona jest ciemnościami grobowca.

Poezja barokowa i kunszt Morsztyna

Przy takiej ilości kontrastowych porównań, które zestawiają pozornie różną sytuację między martwym ciałem a zakochanym człowiekiem, całość można interpretować na korzyść trupa, niż nieszczęśliwie zakochanego. Dla mężczyzny oznacza to "wieczne ognie miłości", od ktorych trup jest już w pełni wolny. Cierpienia są tylko z udziałem zakochanego. Morsztyn korzysta w wierszu ze środków poetyckich, które są w pełni typowe dla epoki baroku. Już przy pierwszej zwrotce zawarł anaforę, czyli rozpoczął kolejne wersów od identycznego wyrazu.

środki stylistyczne i poezja barokowa

Innym zabiegiem jest stosowanie inwersji, czyli szyku przestawnego, któremu towarzyszy nagromadzenie epitetów i przenośni. Obecna jest także metonimia, co oznacza użycie danego wyrazu zamiast innego, pozostającego w nim w zależności. Zauważalna jest również peryfraza, czyli zastąpienie nazwy zjawiska poprzez jego opis. Poeta korzysta z wyszukanego, bogatego w znaczenia stylu, wprowadzając nieoczywiste metafory oraz niezwykłe słownictwo jak "w śrzożodze", które znaczyło zwykłe "w upale". Innymi środkami poetyckimi, które zauważa się w utworach Morsztyna, są m.in. epifora, a więc użycie tego samego wyrazu przy końcach wersów oraz oksymorony pełne wyrazów o przeciwnych znaczeniach.

 

 

Inne portale:
noclegi w Beskidach noclegi w Pieninach noclegi w Sudetach noclegi w Karkonoszach