Pensjonaty

Zacisze u Gilów

Żarki Letnisko

Ośrodek Korona

Lanckorona

B&B Kolory

Kraków

zobacz więcej dodaj obiekt

Newsletter

Chcesz otrzymywać najnowsze informacje z regionu, nowo dodanych obiektach turystycznych? Zostań subskrybentem naszego newslettera!

(*) - pole obowiązkowe

Statystyka

  • Wszytkich: 14503896
  • W tym roku: 68291
  • W tym miesiącu: 68291
  • Dziś: 775
  • Online: 105

Dąbrowa Górnicza - Będzin

Dąbrowa Górnicza (niem. Dombrowa) - zachodnio-małopolskie miasto położone w południowej Polsce, w Zagłębiu Dąbrowskim, w województwie śląskim, na wschodnim krańcu Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego (GOP), nad Czarną Przemszą i Białą Przemszą, w dużej części w Kotlinie Dąbrowskiej. Historycznie część Małopolski. Największe powierzchniowo miasto województwa (9 w kraju) i największy ośrodek przemysłowy Zagłębia Dąbrowskiego. Należy do Górnośląskiego Związku Metropolitalnego. Z powierzchnią 188 km 2 i liczbą mieszkańców ponad 130 tys. Dąbrowa Górnicza jest najrozleglejszym miastem woj. śląskiego. Z sąsiednimi miastami tj. Sosnowcem, Będzinem, Czeladzią, Zawierciem, Siewierzem, Sławkowem i Olkuszem tworzy Region Zagłębia Dąbrowskiego.

Rys historyczny

Najstarsze wzmianki o osadach z terenu dzisiejszej Dąbrowy Górniczej to m.in. XII wiek o Trzebiesławicach, rok 1220 o Błędowie w kronikach biskupa krakowskiego Iwo Odrowąża, XIV wiek o Strzemieszycach i Ujejscu, XV wiek o Gołonogu i Ząbkowicach, w księgach Jana Długosza, 1551 o Łęce. Prawdopodobnie od X wieku istniał Łosień, będący wczesno średniowiecznym ośrodkiem wytopu metali. Pierwsza wzmianka o samej Dąbrowie pojawiła się w 1726 roku oraz w księgach starostwa siewierskiego z 1775 roku. Dokładniejsze dane dotyczące wsi pochodzą jednak z 1787 i 1789 roku. Na podstawie źródeł historycznych należy przyjąć, że Dąbrowa została założona na początku XVIII wieku.

Intensywny rozwój zawdzięcza odkryciu wielkich złóż węgla kamiennego, w drugiej połowie XVIII wieku i związanego z tym bardzo szybkiemu rozwojowi przemysłowemu. Ówcześnie Dąbrowa wchodziła w skład dóbr królewskich i była zarządzana przez starostę będzińskiego Jana Dębowskiego. Aż do trzeciego rozbioru Polski, kiedy to Dąbrowa znalazła się pod panowaniem pruskim, wyrobiska znajdujące się pomiędzy Dąbrową a Gołonogiem były eksploatowane przez ludność miejscową. Od 1796 roku Prusacy rozpoczęli eksploatację pokładów węgla kamiennego na terenie Dąbrowy w zbudowanej w tym celu kopalni "Reden", której nazwa pochodzi od nazwiska Fryderyka Wilhelma von Reden - szefa Departamentu Górniczo-Hutniczego.

Od 1815 roku wraz z momentem utworzenia Królestwa Polskiego rozpoczął się nowy etap rozwoju Dąbrowy, która stała się siedzibą tzw. gminy olkusko-siewierskiej. Budowa i rozbudowa hut, cegielni, cechowni, domów dla górników była zdeterminowana posiadaniem przez Dąbrowę ogromnych pokładów węgla. Wtedy także uruchomiono kopalnię "Ksawery" oraz czterokrotnie zwiększono wydobycie węgla w kopalni "Reden". Wieś zaczęła przybierać charakter przemysłowy, szybko rozwijając się i rozrastając terytorialnie. Dodatkowo w 1839 roku uruchomiono Hutę "Bankowa".

W latach siedemdziesiątych XIX wieku rząd Królestwa Polskiego postanowił sprywatyzować przemysł dąbrowski. Przeprowadzono licytację kopalń: "Ksawery", "Reden", "Cieszkowski", "Nowej" i "Huty Bankowej". Na przełomie XIX i XX w. Dąbrowa była największym skupiskiem inteligencji technicznej w Zagłębiu, której kuźnią była Szkoła Górnicza Sztygarka. Historia tej szkoły to piękne karty w dziejach polskiego górnictwa i walk rewolucyjnych. Wydawała też ważne czasopismo naukowe Przegląd Górniczo-Hutniczy.

W 1909 roku powstała gmina Dąbrowa Górnicza, w której skład weszły Dąbrowa, Stara Dąbrowa, Niepiekło i kolonie: Bankowa, Koszelew, Łabęcka, Huty Cynkowe, Mydlice, Gliniaki i Dębniki. W 1915 do Dąbrowy zostają przyłączone Koszelew, Ksawera i Warpie.

Z wybuchem I wojny światowej do Zagłębia wkroczyły wojska państw centralnych. 18 sierpnia 1916 roku rozporządzeniem naczelnego wodza armii austriackiej przyznano Dąbrowie ordynację miejską. Równocześnie mianowano pierwszą Radę na czele z burmistrzem Edwardem Kosińskim. 30 września 1916 roku zatwierdzono trójdzielny herb Dąbrowy. Kryzys ekonomiczny przypadający na okres międzywojenny 1918-1939 odbił się na życiu gospodarczym Zagłębia. Szczególnie boleśnie dotknął budżet miasta, który opierał się głównie na podatkach od wielkich przedsiębiorstw górniczych i hutniczych.

4 września 1939 roku wojska niemieckie wkroczyły na teren Dąbrowy Górniczej. Obszar całego Zagłębia został włączony do Rzeszy w ramach tzw. "rejencji katowickiej". Okupant dążył do gospodarczej eksploatacji regionu dla potrzeb wojennych III Rzeszy. Dąbrowa Górnicza została wyzwolona przez Armię Radziecką 27 stycznia 1945 roku. Po wojnie szybko rozwinęło się szkolnictwo i przeprowadzono wiele inwestycji w przemyśle ciężkim. W latach siedemdziesiątych wybudowano tutaj "Hutę Katowice", która na trwałe zmieniła wygląd miasta. Powiększyło ono kilkakrotnie swoją powierzchnię, a ilość mieszkańców przekroczyła 100 tysięcy.

Atrakcje turystyczne

Dąbrowa Górnicza to miasto pełne krajobrazowych i przyrodniczych ciekawostek, zabytków, urokliwych miejsc, dostarczających okazji do wypoczynku i turystyki, a także umożliwiające organizację czynnej rekreacji ruchowej i wypoczynku. Sprzyja temu występowanie na obrzeżach gminy licznych kompleksów leśnych np. w okolicy Błędowa (wraz z Pustynią Błędowską - jedynym obszarem śródlądowych piasków wydmowych w Polsce ), Planty im. Harcmistrza Stefana Piotrowskiego na Redenie, Ząbkowic (park tysiąclecia), Antoniowa i Ratanic, parków Zielona, Podlesie, śródmiejski "Małpi Gaj" i generała Hallera, czy też czystych akwenów (II klasa czystości) Pogoria I i II, położonych w otoczeniu lasów i zieleni, stwarzających niepowtarzalną szansę do zorganizowania doskonałej bazy do uprawiania turystyki nie tylko kwalifikowanej, lecz także rekreacji i wypoczynku. Tuż poza granicami miasta rozciąga się kraina, która na niezbyt wielkim obszarze (zaledwie 0,8% pow. Polski) skupia cuda natury, przyrodnicze osobowości, wspaniałe zabytki oraz ruiny, pozostałości po burzliwej historii - Jura Krakowsko Częstochowska.

Do zabytków na tym terenie należą:

* Kościół pw. Narodzenia Najświętszej Marii Panny i św. Antoniego z 1673 roku,
* Gmach Resursy Obywatelskiej wzniesiony w 1895 roku,
* Dworce kolejowe w Gołonogu, Ząbkowicach i Strzemieszycach Wielkich,
* "Freja" - dom byłego właściciela młyna w Okradzionowie,
* Kopalnia ćwiczebna - Rozpoczęcie budowy w 1927 roku, pierwszy etap ukończono w 1929 r.,
* Kościół Matki Boskiej Anielskiej w stylu neogotyckim,
* Budynek Muzeum Miejskiego "Sztygarka" wzniesiony w latach 1839-1842,
* Pałac Kultury Zagłębia - zwany Dąbrowskim Pałacem Kultury z końca 1945 roku,
* Kościół parafialny Parafii Rzymskokatolickiej św. Barbary w Dąbrowie Górniczej zbudowany przez ewangelików w 1882 r.

 

(Źródło - Wikipedia)

 

Inne portale:
noclegi w Beskidach noclegi w Pieninach noclegi w Sudetach noclegi w Karkonoszach