Pensjonaty

Zacisze u Gilów

Żarki Letnisko

Ośrodek Korona

Lanckorona

B&B Kolory

Kraków

zobacz więcej dodaj obiekt

Newsletter

Chcesz otrzymywać najnowsze informacje z regionu, nowo dodanych obiektach turystycznych? Zostań subskrybentem naszego newslettera!

(*) - pole obowiązkowe

Statystyka

  • Wszytkich: 14500777
  • W tym roku: 65172
  • W tym miesiącu: 65172
  • Dziś: 2364
  • Online: 97

Kościół p.w. św. Trójcy - centrum Koniecpola

Zespół wczesnobarokowego kościoła parafialnego o stylizowanych cechach obronnych zbudowany został w l. 1632-44 na planie równoramiennego krzyża. Zamiar wzniesienia świątyni w Koniecpolu podjęty został przez hetmana Stanisława Koniecpolskiego z chwilą otrzymania buławy polnej. Postanowił on wznieść w Koniecpolu nową, murowaną świątynię, godną pozycji i sławy fundatora natychmiast po objęcie władzy w Koniecpolu w 1618 r. Budowa jednak rozpoczęła się dopiero w 1633 roku, gdyż hetman Stanisław Koniecpolski w czasie wyprawy wojennej w 1620 roku dostał się do niewoli tureckiej pod Cecorą , z której powrócił w roku 1623. Dalszą zwłokę spowodowały późniejsze walki z Kozakami i Tatarami oraz wojna ze Szwecją. Dopiero w latach 30-tych XVII w., już jako hetman wielki koronny i kasztelan krakowski, Koniecpolski mógł przystąpić do wypełnienia złożonego w niewoli ślubu, zgodnie z którym - w podzięce za odzyskanie wolności - miał on wznieść świątynię jeszcze świetniejszą i okazalszą niż przewidywały jego pierwotne plany sprzed Cecory.

Arcybiskup gnieźnieński Maciej Łubieński w obecności Stanisława Koniecpolskiego, jego syna Aleksandra oraz marszałka dworu, hetmana Stanisława Oświęcima dokonał konsekracji kościoła 29 czerwca 1644. Kościół był on przebudowany w XVIII w. i remontowany na przełomie XVIII i XIX w.

Zbudowany został częściowo z cegły, a częściowo z kamienia cisowego, podobnie jak gzymsy wewnątrz i na zewnątrz kościoła. świątynię zbudowano na rzucie prostokąta z prezbiterium zamkniętym ścianą prostą. Kościół posiada sklepienia kolebkowe, nad krzyżem transeptu - sklepienie kopulaste, natomiast w zakrystii kolebkowo - krzyżowe. Wokół kościoła biegnie mur z ozdobną bramą wraz z dzwonnicą i zegarnicą - umieszczonymi w narożach prostokąta od strony frontu. Zwrócona w stronę miasta dwukondygnacyjna fasada posiada charakterystyczne dla wczesnego baroku zwieńczenie z trójkątnym szczytem i wolutowymi spływami po bokach. Podobnie przedstawia się elewacja wschodnia świątyni, zwrócona ku rzece. Nad krzyżem transeptu wznosi się wysoka wieżyczka na sygnaturkę.

Wystrój wnętrza barokowy i rokokowy z XVII i XVIII w. W północnym ramieniu transeptu znajduje się symboliczny nagrobek Stanisława Koniecpolskiego z 1653 r. w formie sarkofagu z rzeźbą leżącego rycerza, wystawiony przez Henryka Potockiego.

W przeciwnym ramieniu transeptu nad wejściem do zakrystii wisi dużych rozmiarów konny portret hetmana Stanisława Koniecpolskiego. XIX - wieczna kopia obrazu Henryka Potockiego z XVII wieku przedstawiająca hetmana Stanisława Koniecpolskiego na koniu. W prawym dolnym rogu płótna umieszczony jest monogram H.P. (Henryk Potocki) jako tego, który pierwszy namalował portret hetmana, a nieco na prawo widnieje monogram C.N. (prawdopodobnie Cyprian Norwid) z datą 1841 r.
W krypcie kościoła w 1719 roku został pochowany Jan Aleksander Koniecpolski.

We wnętrzu kościoła znajduje się barokowy ołtarz główny z poł. XVII w. z bramkami i rzeźbami świętych biskupów Stanisława i Wojciecha oraz obrazem św. Trójcy z XVII w.; osiem barokowych ołtarzy bocznych (dwa z 1 poł. XVIII w., dwa rokokowe z ok. połowy XVIII w., dwa ołtarzyki z 2 połowy XVII w); barokowa ambona z ok. połowy XVII w. z rzeźbionymi postaciami świętych; chór i organy; kamienna chrzcielnica z XVII w., itp.

Kompleks kościoła parafialnego obejmuje również teren dawnego cmentarza przykościelnego założonego na planie prostokąta, który otacza murowane ogrodzenie z poł. XVII w. Biegnący wokół kościoła mur ze strzelnicami i wieżami w narożach upodabnia całe założenie do obiektów o charakterze obronnym. Elementy obronności występują również w architekturze samego kościoła, który zaopatrzono w małe i wysoko położone otwory okienne. W istocie mamy tu bardziej do czynienia ze stylizacją niż z rzeczywistym charakterem obronnym zespołu kościelnego. Szesnaście strzelnic w murze cmentarnym służyło w praktyce do oddawania strzałów dla uświetnienia procesji oraz innych uroczystości kościelnych. Z tego względu jeszcze w 1778 r. na wyposażeniu świątyni znajdowało się dwanaście małych moździerzy, jedna żelazna armatka i jedna spiżowa hakownica.

Galeria strony 10

Inne portale:
noclegi w Beskidach noclegi w Pieninach noclegi w Sudetach noclegi w Karkonoszach